31 OKTOBER T/M 6 DECEMBER :

ADRI VAN ROIJEN

Graag nodigen wij u uit voor de opening van de tentoonstelling van:
Paul Hugo ten Hoopen en Adri van Rooijen.
Oude meesters, deze kwalificatie is voor beide kunstenaars zowel letterlijk als figuurlijk van toepassing: beiden gevorderd in jaren, beiden meesters in hun vak.
De opening wordt verricht door kunsthistoricus Carol Schade en vindt plaats op zaterdag 31 okt. om 16.00 uur in de Oude Kerk, Kerkplein 2, Spaarndam west.
Wij zijn er trots op hun werk te mogen exposeren.

Helaas verbieden de coronarichtlijnen ons u een hapje en een drankje aan bieden.
Desondanks proberen wij van de opening iets bijzonders te maken.

Ter gelegenheid van deze speciale middag speelt pianiste Gerrie Meijers een selectie uit Musica Callada van Frederico Mompou afgewisseld met enkele gedichten van en voorgedragen door Paul Hugo ten Hoopen

“Ik meen dat een rode draad al het werk doortrekt ondanks de, in uiterlijke zin grote vormverschillen: de gestalten worden emotioneel bewogen door iets buiten hen, een adem van grotere maat: de geest waait waar hij wil. De mens in de ruimte is lichamelijk gebonden, maar lijkt zich vrij te willen maken. Ik voel me wel eens een doorgeefluik, een positie die tot bescheidenheid maant.”

Adri van Rooijen.

DE MENS IN DE RUIMTE

De mens in de ruimte is voor mij een onuitputtelijk thema. Of een werkstuk nu tot stand komt in een opwelling of door middel van een opdracht, altijd werk ik als voor het eerst, alsof ik nooit eerder iets gemaakt heb. Men kan dit wel een gebrekkig geheugen noemen, maar het heeft het voordeel dat ik me steeds opnieuw fris tegenover een vraag naar plastiek kan opstellen.
Een overzicht van mijn werk geeft dan ook in uiterlijke zin grote vormverschillen te zien, bij voorbeeld schilderachtig–atmosferisch tegenover scherp omlijnd massaal. Dit verwondert mijzelf ook wel. Toch meen ik dat een rode draad al het werk doortrekt: de gestalten worden emotioneel bewogen door iets buiten hen, een adem van grotere maat: de geest waait waar hij wil. De mens in de ruimte is lichamelijk gebonden, maar lijkt zich vrij te willen maken. Ik voel me wel eens een doorgeefluik, een positie die tot bescheidenheid maant.

 Adri van Rooijen.

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *